Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? ( Odpowiedział Jezus: ) Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. (J 18, 37)

„Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.” (Mk 13, 31-32)

«Słusznie wdowa z Sarepty, to jest Kościół, pragnąc nasycić się za pomocą drzewa krzyża, doświadcza nowego stworzenia dzięki chlebowi najświętszego Ciała oraz namaszczeniu ożywiającego Ducha». …specyficzną cechą Kościoła symbolizowanego przez wdowę z Sarepty jest to, że Kościół ten wywodzi się z pogan (…). Sugestywnie opisuje sytuację głodu, jakiego doświadczał lud pogański, pozbawiony słowa proroczego, dopóki nie przybył do niego Eliasz symbolizujący Chrystusa”. (Beda)

Starotestamentalny nakaz miłowania Boga znajduje swoją pełnię w osobie Jezusa. On jest Słowem Boga, które prowadzi do miłości Ojca. On jest gwarantem miłości z całego serca, z całej duszy i ze wszystkich sił, kiedy dla woli Ojca pozwala się ukrzyżować, aby Jego siły, Jego dusza i Jego serce były w całości oddane Ojcu.